Προπονητική : To σύνδρομο Overdrive στο τρίαθλο, το τρέξιμο, την ποδηλασία, την κολύμβηση.

Κείμενο  : Γιάννης Ψαρέλης (Προπονητική ομάδα Smart Sport-εμαιλ : info@triathlonworld.gr) .   Εχοντας προπονήσει αρκετούς αθλητές  έχουμε δει ένα κοινό φαινόμενο το οποίο εμείς το έχουμε ονομάσει σύνδρομο Overdrive.  Tο  σύνδρομο  Overdrive είναι πολύ κοινό σε όλους τους αθλητές αντοχής είτε αυτοί είναι δρομείς, ποδηλάτες, τριαθλητές, κολυμβητές μαραθώνιας κολύμβησης κ.λπ.

Συνήθως εμφανίζεται πολύ έντονα σε αυτούς οι οποίοι ασχολούνται με μεγάλες αποστάσεις όπως  τον μαραθώνιο δρόμο,  το  Ιρονμαν κ.λπ. Τί ακριβώς αποκαλούμε  εμείς στο  Smart Sport “Σύνδρομο Overdrive” ; Εμείς ορίζουμε εκεί την κατάσταση όπου ο αθλητής/ -τρια πηγαίνει με συγκεκριμένη ένταση και ταχύτητα στο μεγαλύτερο μέρος της προπόνησής του και αδυνατεί να ξεφύγει από αυτό το συγκεκριμένο πλαίσιο σφυγμών και ταχύτητας.

Πως καταλαβαίνει κανείς ότι έχει το σύνδρομο overdrive;

  1. Εάν παρακολουθήσει κάποιος τις προπονήσεις ενός αθλητή με αυτό το σύνδρομο θα δει ότι έχει την τάση να πηγαίνει όλη την προπόνησή του με συγκεκριμένη ένταση και ταχύτητα. Ετσι κάνει προθέρμναση στην κολύμβηση και πηγαίνει  με τον ίδιο ρυθμό που θα πάει και το κυρίως μέρος της προπόνησης. Κολυμπάει με ρυθμό 1:45 – 1 :50 στην προθέρμανση και με τον ίδιο ρυθμό κολυμπάει και την υπόλοιπη προπόνηση.
  2. Δυσκολεύεται πάρα πολύ να «αλλάξει» ταχύτητα τόσο στο στροφόμετρο του (βλ. Παλμούς) όσο και την ταχύτητα με την οποία κινείται. Εχουμε δει αθλητές που πηγαίνουν σε ένα εύρος 20-30 σφυγμών ότι προπόνηση και να κάνουν
  3. Οι επιδόσεις του σε διάφορες αποστάσεις δεν έχουν κάποια λογική. Ετσι είτε τρέξει 5χλμ είτε τρέξει 10χλμ είτε μισό μαραθώνιο η ταχύτητά του είναι σχεδόν η ίδια και δεν έχει λογική η αποκλιση των χρόνων του καθώς μεταβάλλονται οι αποστάσεις του αγώνα.
  4. Συνήθως αγαπάει να κάνει πολλές ώρες προπόνηση σ’ έναν ευχάριστο ρυθμό, π.χ να κάνει με τους φίλους του 4 ώρες ποδήλατο στην «παραλιακή»

Ποιοι είναι πιο εύκολο να “προσβληθούν” από το σύνδρομο overdrive;

  1. Αθλητές με μικρή εμπειρία σε ένα άθλημα π.χ. αθλητές με 4-5 χρόνια σε ένα άθλημα. Αυτοί οι αθλητές έχουν δει κάποια αποτελέσματα και πιστεύουν ότι όσο περισσότερο προπονηθούν τόσο περισσότερο θα έχουν αποτέλεσμα. Αυτό αληθεύει μέχρι το σημείο στο οποίο υπάρχει στασιμότητα.
  2. Αθλητές που παίρνουν μία φωτοτυπία προγράμματος και το ακολουθούν μην έχοντας καταννοήσει την φιλοσοφία και την στρατηγική του προγράμματος. Ετσι κάνουν όλες τις προπονήσεις σχεδόν στην ίδια ένταση. Αθλητές που δεν τους παρακολουθεί ο προπονητής τους από κοντά έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης του συνδρόμου.
  3. Αθλητές που έχουν την ανασφάλεια ολοκλήρωσης του αγώνα. Ετσι κάποιος που κάνει μαραθώνιο κάνει αρκετά χιλιόμετρα ώστε να νιώσει την ασφάλεια ότι μπορεί να κάνει τον αγώνα. Συνήθως η αύξηση είναι απότομη και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κουραστεί  ο αθλητής και έτσι να πέσει σε μία κατάσταση, στάδιο πριν την υπερπροπόνηση, όπου αδυνατεί να αλλάξει ρυθμό κατά βούληση.
  4. Αθλητές που κάνουν τις ίδιες προπονήσεις κάθε εβδομάδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις  οι αθλητές  χάνουν το κίνητρό τους και υπάρχει η πολύ έντονη τάση να ακολουθήσουν τον ίδιο ρυθμό σε όλες τις προπονήσεις
  5. Αθλητές οι οποίοι δεν κάνουν interval  προπόνηση.
  6. Δεν τρέχουν αγώνες μικρής διάρκειας. Οταν πρόσφατα κάποιοι από εμάς έτρεξαν έναν αγώνα 5 χλμ προτιμώντας τον από ένα αγώνα διπλάσιας απόστασης υπήρχαν πειράγματα καθώς αυτό δεν θεωρείται  «αξιοπρεπές» για κάποιους έμπειρους αθλητές. Η πεποίθηση που υπάρχει είναι ότι όσο μεγαλώνει η απόσταση του αγώνα  τόσο μεγαλώνει και η προκληση.
  7. Τον χειμώνα υπάρχει μεγαλύτερη ένταση του φαινομένου. Τον χειμώνα καθώς είμαστε μακριά από τον αγώνα η παρακίνησή μας είναι μικρή και  σε συνδυασμό με τις καιρικές συνθήκες είμαστε περισσότερο εκτεθειμένοι στο φαινόμενο

 

 

Πως γίνεται να το ξεπεράσουμε;

  1. Απαλλαγή από τον εγωισμό μας. Να χαμηλώσουμε λίγο τον εγωισμό μας και να καταλάβουμε ότι δεν τα ξέρουμε όλα. Πέντε (5) και δέκα (10) χρόνια σε ένα άθλημα, όπως το τρίαθλο που έχει τρία ξεχωριστά αθλήματα/ αγωνίσματα, είναι πολύ λίγα σε ένα άθλημα για να νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα.
  2. Να είμαστε αυστηροί κριτές του εαυτού μας. Να είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας και να βλέπουμε συνεχώς σημεία που μπόρούμε να βελτιωθούμε και να μην έχουμε την συνηθισμένη έπαρση που έχουν συνήθως αθλητές που ξεκινούν σε μεγάλη ηλικία αθλητισμό
  3. Ανταγωνιστικότητα σε όλες τις αποστάσεις και διάρκεια αγώνα. Να προσπαθήσουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί σε όλες τις αποστάσεις άσχετα εάν ειδεικευτούμε σε μία συγκεκριμένη απόσταση. Δεν χρειάζεται να τρέξουμε έναν μαραθώνιο για να καταλάβουμε σε τί φυσική κατάσταση είμαστε. Αντίθετα μάλιστα μπορούμε να πούμε ότι τρέχοντας έναν αγώνα ή μία δοκιμασία πέντε χιλιομέτρων μπορούμε να καταλάβουμε πολύ καλά σε τί κατάσταση είμαστε και να αποφασίσουμε εάν μπορούμε ή όχι να καταφέρουμε τον στόχο μας στον μαραθώνιο. Με 30 λεπτά στα 10χλμ δεν θα μπορέσουμε να τρέξουμε 2:12 μαραθώνιο.
  4. Αθλητικές Δοκιμασίες. Να κάνουμε δοκιμασίες τόσο σε εργαστήριο όσο και  μόνοι μας ώστε να βλέπουμε ποιες παράμετροι της προπόνησής μας δεν βελτιώνονται
  5. Αλλαγή πρπονητικής υποστήριξης. Δεν μπορούν όλοι οι αθλητές να έχουν καλό αποτέλεσματα με e-coaching, ούτε να έχουν καλό αποτέλεσμα με την ύπαρξη ενός προπονητή. Οταν κάτι δεν δουελεύει για εμάς πρέπει να είμαστε αρκετά αυέλικτοι για να το αλλάζουμε

Για περισσότερες πληροφορίες για την φιλοσοφία και τις πρπονητικές υπηρεσίες του Smart Sport μπορείτε να επικοινωνήσετε στο info@triathlonworld.gr