Ο Αλέξανδρος Αργύρης γεννήθηκε το 1976 και μεγάλωσε στον Πειραιά.
Ξεκίνησε να ασχολείται οργανωμένα με τον αθλητισμό σε ηλικία 13 χρονών με το άθλημα της κωπηλασίας, στο ιστορικό σωματείο «Όμιλος Ερετών» το οποίο είναι και το πρώτο Ελληνικό αθλητικό σωματείο, με χρονολογία ιδρύσεως το 1885. Έκανε «ερασιτεχνικό» πρωταθλητισμό από το 1992 έως το 2005. Σε αυτό το διάστημα συμμετείχε σε 9 πανελλήνια πρωταθλήματα.
Σε αυτά κατάφερε να συλλέξει :
- 1 χρυσό
- 3 ασημένια
- 3 χάλκινα μετάλλια
Με το τρίαθλο ξεκίνησε να ασχολείται το 2012.
Τα τελευταία 2 χρόνια έχει ανέβει περισσότερες από 10 φορές στο βάθρο της κατηγορίας του.
Ερωτήσεις
TriathlonWorld: Κάνετε χρόνια αθλητισμό. Τί σημαίνει ο αθλητισμός για εσάς; Πιστεύετε ότι κάποια στιγμή θα σταματήσετε να αθλείστε ;
Αλέξανδρος Αργύρης: Για πολλά χρόνια αθλητισμός για μένα σήμαινε μόνο κωπηλασία. Από το 2000 άρχισα δειλά δειλά να τρέχω κάποιους αγώνες τρεξίματος από 10χλμ μέχρι μαραθωνίους και τα τελευταία 4 χρόνια τρίαθλο. Θα ακουστεί κοινότυπο, αλλά ο αθλητισμός είναι κυριολεκτικά τρόπος ζωής για μένα. Δεν αθλούμαι για λόγους υγείας, εμφάνισης ή επιδόσεων. Αθλούμαι γιατί δεν μπορώ να ζήσω αλλιώς. Αν δεν μου συμβεί κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, νομίζω ότι έστω σε χαλαρούς ρυθμούς θα αθλούμαι μέχρι τα γεράματα…
TriathlonWorld: Έχοντας κάνει δύο πολύ απαιτητικά αθλήματα αντοχής (κωπηλασία και τρίαθλο) τι ομοιότητες και τι διαφορές βλέπετε ανάμεσά τους;
Αλέξανδρος Αργύρης: Μάλλον ο μόνος τρόπος να σας εξηγήσω πως βλέπω το τρίαθλο είναι απαντώντας σε αυτήν την ερώτηση. Συγκρίνοντας δηλαδή βιώματα. Αρχικά να σημειώσω ότι η σύγκριση που θα μπορούσα ίσως να κάνω, είναι μεταξύ αγωνιστικής κωπηλασίας και τριάθλου sprint σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Σε γενικές γραμμές πάντως και ξεκινώντας από το θέμα της ασφάλειας, μπορώ να πω ότι η κωπηλασία είναι ένα πολύ «βαρύ» άθλημα. Δεν θα το σύστηνα σε κανέναν και ειδικά σε γυναίκες. Πολλοί από τους συναθλητές μου σήμερα έχουν προβλήματα υγείας. Το τρίαθλο είναι κατά την άποψη μου λιγότερο επικίνδυνο τουλάχιστον από άποψη τραυματισμών. Αν βρεις τρόπο να κάνεις ποδήλατο με ασφάλεια και δεν κάνεις υπερβολές στο τρέξιμο, δεν είναι πολύ πιθανό να τραυματιστείς.
Συγκρίνοντας τα δύο αθλήματα κατά τη διάρκεια του αγώνα σαν εμπειρία, θεωρώ ότι το τρίαθλο είναι πολύ πιο ευχάριστο και ενδιαφέρον. Οι αλλαγές σκηνικού (από το νερό στο ποδήλατο και μετά στο τρέξιμο) , οι πολλοί αγωνιζόμενοι (συνήθως πάνω από 100 άτομα) και η πιο άμεση επαφή με τους φιλάθλους, σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος όσο επίπονο και να είναι αυτό. Η κωπηλασία από την άλλη σου δημιουργεί από τη φύση της τεράστιο άγχος πριν την εκκίνηση. Οι σημαντικοί αγώνες είναι από λίγοι έως ένας τον χρόνο και η διάρκεια τους κάτω από 8 λεπτά μέσα στα οποία θα πρέπει να αποδείξεις κυρίως στον εαυτό σου, ότι δούλεψες αποδοτικά για πολλούς μήνες. Το σκηνικό είναι μονότονο και η κίνηση επαναλαμβανόμενη και πάρα πολύ επίπονη.
Από άποψη χρόνου προπόνησης το τρίαθλο απαιτεί ξεκάθαρα πολύ περισσότερο χρόνο, ο οποίος είναι πολύτιμος είτε είσαι 15 χρονών μαθητής, είτε 40 χρονών επαγγελματίας. Και στα δύο αθλήματα (και σε όλα φαντάζομαι) ο χρόνος που αφιερώνεις επηρεάζει άμεσα τις επιδόσεις, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζουν στους περισσότερους (συμπεριλαμβανομένου κι εμένα) την όρεξη για συμμετοχές σε αγώνες.
Από άποψη κόστους το τρίαθλο είναι με διαφορά πιο ακριβό. Εξοπλισμός σε τρία αθλήματα, προπονητής, πισίνα και συμμετοχές σε αγώνες μας κάνουν με ένα πρόχειρο υπολογισμό αρκετές εκατοντάδες ευρώ φτωχότερους το χρόνο. Η κωπηλασία από την άλλη είναι «σωματειακό» άθλημα και απαιτεί ελάχιστα.
TriathlonWorld: Τί είναι αυτό που σας τράβηξε στην κωπηλασία και τί στο τρίαθλο;
Αλέξανδρος Αργύρης: Την κωπηλασία την ξεκίνησα στην εφηβεία. Τότε μάλλον την είδα σαν πρόκληση. Είχα μάθει ότι ήταν πολύ απαιτητικό άθλημα και ήθελα να δοκιμάσω τις αντοχές μου. Στην πορεία ανακάλυψα και εγώ και οι γονείς μου ότι μου έκανε πολύ καλό και σε διάφορα άλλα σημαντικά θέματα, όπως στην αυτοπεποίθηση, στην πειθαρχία, στην ομαδικότητα, στην οργάνωση του χρόνου μου και φυσικά την υγεία μου. Μου άρεσε επίσης πολύ η επαφή με το νερό και η σκληραγωγία από τις κακουχίες και τέλος μεγαλώνοντας μου άρεσε η επαφή με ανθρώπους από τον ναυταθλητισμό γενικότερα. Το τρίαθλο με κέρδισε για τελείως διαφορετικούς λόγους. Η επαφή μου με αυτό το χώρο μου επέτρεψε να αγωνίζομαι χωρίς απαιτήσεις και τραυματισμούς σε τρία διαφορετικά αθλήματα. Γνώρισα πολλούς σημαντικούς ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα και τρόπο σκέψης με μένα και η προπόνηση δεν είναι ποτέ βαρετή. Γενικά ένιωσα από την αρχή ότι είναι ένα άθλημα που μπορείς εύκολα να το βάλεις στη ζωή σου και να το κρατήσεις για καιρό.
Triathlon World: Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να κάνετε συστηματικά προπόνηση και μάλιστα προπόνησης υψηλής έντασης και ταυτόχρονα να είστε επιτυχημένος επιχειρηματίας και να έχετε και σημαντικές οικογενειακές υποχρεώσεις;
Αλέξανδρος Αργύρης: Πρακτικά μάλλον δεν γίνεται. Δεν είναι θέμα δυσκολίας. Αν θέλει κάποιος μπορεί. Αλλά αν έχεις απαιτήσεις για τις επιδόσεις σου στο τρίαθλο, δεν γίνεται να αφιερώνεις το χρόνο που χρειάζεται και παράλληλα να κάνεις την ζωή ενός μικρομεσαίου επαγγελματία οικογενειάρχη. Εκτός της έλλειψης χρόνου προκύπτουν και πρακτικά θέματα. Τα θέλω συγκρούονται καθημερινά με τα πρέπει και τα δεν προλαβαίνω και σχεδόν πάντα η πραγματικότητα είναι σκληρή. Εγώ έχω πάρει την απόφαση μου και έχω συμβιβαστεί με λιγότερες προπονήσεις και χαμηλότερες επιδόσεις. Με αυτόν τον τρόπο μάλλον έχω βρει μια σχετική ισορροπία.
Triathlon World: Ποιοι είναι οι αθλητικοί σας στόχοι τόσο για αυτή την χρονιά όσο και μελλοντικά;
Αλέξανδρος Αργύρης: Δεν έχω άλλο στόχο από το να καταφέρω για όσο περισσότερα χρόνια μπορώ να απολαμβάνω τον αθλητισμό χωρίς τραυματισμούς και άγχος. Αγωνιστικά θα ήθελα αν είναι εφικτό, να βρίσκομαι στις πρώτες έξι θέσεις της γενικής κατάταξης
TriathlonWorld: Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θεωρεί ότι είναι αδύνατο να ακολουθήσει το τρίαθλο ως τρόπο ζωής λόγω της απαιτήσεων του αθλήματος;
Αλέξανδρος Αργύρης: Θα τον συμβούλευα να το κάνει όπως και όσο τον ευχαριστεί και να μην πέσει στην παγίδα της υπερπροπόνησης και της αγοράς πανάκριβου εξοπλισμού, αν αυτό σημαίνει ότι πρόκειται να επιβαρυνθεί η προσωπική, η οικογενειακή και η επαγγελματική του ισορροπία.